“In de zes jaar dat ik, Annemiek, bij Voorheen met Matthijs speel heb ik op heel wat locaties gestaan in Amersfoort. De Instee, Ervarea, de War, poppentheater Toermalijn en zelf in de Verkeerstuin… maar nog nooit speelde ik in de Vlindertuin van het Soesterkwartier. En nog nooit speelde ik samen met een klarinetensemble. Zondag 10 september was dit allemaal wel het geval. We mochten meedoen met het klarinetensemble Wilskracht, hoe gaaf is dat? We mochten niet alleen scènes tussen hun nummers doorspelen, we mochten zelf meespelen. Ik op een echte klarinet, ik voelde mij zo stoer. Oké, we speelden niet echt mee, het was meer een soort van playbacken. Maar het leek wel heel echt. Ik kreeg na afloop zelf de opmerking dat het zo knap was dat ik soms speelde zonder het bladmuziek te lezen, deze man dacht dat ik echt speelde.

Tussen de muziekstukken door speelde we scènes. Ik had een monoloog over hoe ik bij het ensemble ben gekomen en stoorde Peter met appjes, die dit op zijn beurt erg irritant vond. Maar wat wil je, Peter was de beste van ons allemaal, ik wilde alles van hem weten. Joy speelde dat ze getrouwd was met Ad, Ad die liever mondharmonica speelde, een heel bijzonder huwelijk dat was het. Hans legde het hele ensemble stil omdat hij te laat had ingezet, Nicole probeerde dirigent Anne van haar plek te verdrijven en Simon met zijn bekkens.  Ja, Simon miste vaak net  zijn moment, tot hij op het laatst door een kindje uit het publiek geholpen werd, toen pakte hij zijn moment; BENG!”

Voorheen met Matthijs speelt improvisatietheater op vele manieren. Hou ons in de gaten via facebook, dan ben je op de hoogte van waar en wanneer we optreden. Heb je zelf ook improvisatie ervaring en zou je graag meespelen. Stuur een email naar This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it. en kom auditeren. Ook kun je ons uitnodigen voor een voorstelling of evenement.
Hopelijk tot ziens. Hartelijke groet Annemiek

 

 

04-11-2016 Amersfoort

Lieve Boer en Boerin uit Baexem,

 

Graag wil ik u bedanken voor dat wat u mogelijk heeft gemaakt. Zelf speel ik al het grootste deel van mijn leven amateur theater en ik heb op een landbouwschool gezeten, maar op het idee om een theaterboerderij te beginnen kwam ik niet. U kwam wel op dit idee en de uitvoering hiervan is briljant.

Vrijdagavond 28 november reed ik samen met Ad en Peter Baexem in, de omgeving konden we niet zien in het donker maar hoe langer we de onbekende wegen volgden, hoe dichter we bij uw boerderij aankwamen. Op die onvergetelijke avond zag ik hoe mooi de boerderij van binnen is. Iets wat denk ik vroeger een koeienstal is geweest, omgetoverd in een heuse herberg vol creativiteit.  Ik zag kunst aan de muur, sfeervol ingerichte hoekjes en slaapkamertjes, een keuken met uitzicht op grote zalen vol geweven stoelen en als klap op de vuurpijl een vleugel. Kortom, één ding wist ik zeker “hier gaan we veel beleven!”

 Boer en Boerin sorry dat Hans ook mee was en dat hij de hele nacht door ging met het maken van muziek. Het was niet onze opzet uw nachtrust te verstoren. De muziek vroeg om meer… we waren gewoon niet te stoppen.

 Zaterdagochtend kwamen er nog wat auto’s uw oprit op, Voorheen met Matthijs verzamelde zich om theater te gaan maken.  Nu pas zag ik in wat voor een prachtomgeving de boerderij stond en wat heeft u een ruimte!

Onder leiding van Eva Luining gingen we locatie theater maken en uw boerderij bleek een speelparadijs te zijn. Ik heb erg mooie scènes gezien en ik hoop ook echt dat u niet geschrokken bent. In ons spel is uw boerderij aangevallen door de Russen, we hebben alles uit de kast getrokken om bunkers te bouwen. Simon heeft gewapend met een houten geweer uw weiland door geslopen en uw omgeving onveilig gemaakt, niet voor niets dat Olga hem doodschoot. Peter is in de stal vermoord met een riek. U moet weten dat de buren kunnen denken dat er op uw zolder sprake was van overspel. De auto die over uw erf scheurde was van Berend-Jan, hij probeerde uw leven te redden tijdens een kernongeval. Mireille heeft de motorclub bij u in huis gebracht om sinterklaas te vieren en in de nacht heeft Joy iedereen verslonden verkleed als weerwolf. Nicole was aan het daten met mijn man en vraag het maar aan Annemarie, zij heeft als buurvrouw alles gezien. Lieve Boer en Boerin er is zoveel gebeurt die bewuste zaterdag dat ik u niet alles durf te vertellen.

 Ik heb gelachen en gehuild en het hield niet op. Zondag kwam Annet de Boer ons trainen in story telling. De meest mooie en ontroerende levensverhalen zijn uitgespeelt. Nicole heeft ons verteld over een kleine jongen die te vondeling is gelegd, misschien heeft u hem horen huilen. U had een snoep fabriek in uw tuin waar Folkert de leiding over had en Ad heeft een boot bij u in de zaal gedoopt, we hebben in een reuzenrad gezeten en zaten vast in de lift. Olga ontpopte zich als non en Annemarie heeft als dierenarts een kalfje ter wereld gebracht. Uw keuken is optimaal gebruikt door  Hans en Mireille, vond u de soep ook zo lekker?

 Tot slot wil ik mijn excuses aan u aanbieden Boer en Boerin, voor het overhoop halen van uw boerderij. Simon had uw kaars niet hoeven pakken, maar wat konden we anders gebruiken als kanon. Ook had Joy uw servies niet kapot willen laten vallen, maar hoe had u gereageerd als al uw koeien dood waren. En mocht u toch nog klachten krijgen van de buren, misschien kunt u zeggen “het was maar spel”.

 Lieve Boer en Boerin, ik vond dit het leukste weekend van het jaar. Ik ben geroerd geraakt door het warme nest dat Voorheen met Matthijs voor mij is en die eer is aan de spelers, maar door u prachtige initiatief konden wij schitteren in wat wij het liefste doen. Bedankt voor het spelen!

 

Groetjes Annemiek

P.s. Mag ik volgend jaar nog eens bij u logeren?

 

Eigenlijk is het voor mij vast prik. Elke woensdag avond om kwart voor acht sta ik voor de deur van Ervarea. Mijn avond improvisatie theater met Voorheen met Matthijs. Ik mis eigenlijk nooit een avond, baal er zelfs van als het vakantie is. Ik vind het heerlijk om te improviseren en ik vind het ook heerlijk om bij de groep te zijn. Het mooie van samen theater maken is is dat je al snel vertrouwd raakt met elkaar en dat je er eigenlijk niet aan ontkomt om vrienden van elkaar te worden. Het is een gemêleerd gezelschap, een groep vrienden die ik zonder Voorheen met Matthijs zeker niet had leren kennen. Bij binnenkomst drinken we samen thee en koffie, we kletsen wat en schrijven vaak een felicitatie voor iemand die binnenkort jarig is.

We spelen momenteel veel scenes in het thema van de Vloer op. En elke scene is bijzonder. Het mooie is dat elke scene uniek is, je hebt hem nooit eerder gezien en je ziet hem ook nooit meer terug. Dat is het gave. Je beleeft het samen, alleen die ene avond. Sommige scenes vergeet ik ook niet meer. Nu moet ik zeggen dat ik ook bijzonder goed ben ik het herinneren van scenes, soms kan ik een scene navertellen die de speler zelf niet meer kan herinneren. Maar sommige scenes onthouden we allemaal. Zo was er een scene tussen Joy en Folkert. Ze waren gescheiden omdat na het overleden van hun dochter hun huwelijk niet meer het zelfde was. Een vechtscheiding en veel jaren later belt Folkert bij Joy aan, hij is ongeneeslijk ziek en zal graag in hetzelfde graf als hun dochter begraven worden. Wat er bij mij te binnen schoot is dat het ruzie zal worden. Maar dat gebeurde niet. Joy leefde zich in, ze vond het verschrikkelijk dat Folkert dood zou gaan, hij was immers de enige die hun dochter zo herinnerde als zij deed. Dan had ze niemand meer met wie ze over haar dochter kon praten. Joy leefde zich in, maar dan echt, op een gegeven moment moest ze huilen.. echt huilen. Folkert troosten haar. Het is de mooiste scene die ik heb gezien bij Voorheen met Matthijs. We zaten allemaal met tranen in onze ogen te kijken, zo mooi.

Of Nicole en Peter. Nicole mocht voor een boek dat ze wilde gaan schrijven haar opa interviewen over de oorlog die hij had meegemaakt. Tijdens het gesprek komt ze er achter dat haar opa heeft gevochten voor de Duitsers. Peter vertelde heel beeldend over wat hij allemaal had meegemaakt aan het front, waar hij was geweest en hoe hij kameraden had verloren. Het was alsof Peter echt in de oorlog had gevochten, hij nam ons allemaal mee in zijn verhaal. Zijn manier van vertellen en acteren was klein, maar zo echt.

Misschien kunnen anderen het zich minder goed herinneren. Maar er zijn natuurlijk ook gewoon hele grappige scenes. Ik weet nog hoe Paola en Olga die hoer uithingen, echt heerlijk hoe ze stonden te zwieren met hun lichaam. Of hoe Nicole overdreven aan het flirten was met Hans, haar veel jongere vriendje, op het terras. Mireille die groots en meeslepend verteld over een vakantie, Eva die de beste versierder is van ons allemaal (zoals zij kan lachen, ze palmt je helemaal in) of Annemarie die zo op kan gaan in de scene dat ze echt boos kan worden. 

Soms is het ook luguber. Vooral Ad kan dat goed. Iets wat we allemaal nog weten, gewoon omdat je niet kan bedenken hoe hij het verzint was de scene van Ad die een zwangere vrouw vermoorde. Hij snee haar buik open, haalde het ongeboren kind uit haar buik en schopte het weg. Echt waar. Nou gelukkig niet echt waar, maar gespeeld. Zoals alleen Ad dat kan. Verschrikkelijk.

Afgelopen woensdag heb ik twee scenes gespeeld. Ik ben uit de kast gekomen door mijn liefde aan Mireille verklaren en ik heb haar gekust. Ook heb ik op Schiphol gestaan afscheid nemend van mijn vader Folkert. Ik ging op weg naar mijn internet vriendje in Brazilië en was van plan niet meer terug te komen. Al was Folkert hier natuurlijk minder enthousiast over.

Improviseren is geweldig. Ik speel de bitch, het verliefde meisje, de huilende oma, de onschuldige tiener of een overbezorgde moeder. Alles is geweldig om te doen.

Een gewone woensdag avond heb ik eigenlijk nooit. Of misschien toch… de woensdagavonden in de vakantie zijn vaak veel gewoner, gewoon omdat er dan geen improvisatie theater is.

 

 

Lieve Groetjes Annemiek

Voor ons optreden 30 mei hebben we kapel Armen de Poth afgehuurd. Een erg mooie locatie waar veel huwelijken voltrokken worden. Voor ons een reden om hier de voorstelling huwelijksimprovisatie te spelen. Als vooraankondiging stonden we twee keer in de krant en de zaal zat vol publiek. Ik (Annemiek) mocht degene spelen die ging trouwen. Dus gekleed in een trouwjurk werd ik door mijn `vader` (Ad) de zaal binnen gebracht. Maar tot onze verbazing bleek de bruidegom niet aanwezig. Verbouwereerd rende ik de zaal uit om vervolgens als een ander personage weer terug te komen. We begonnen met het bankje met drie verhalen. Folkert vertelde over het mooiste meisje van de klas waar bij nog altijd verliefd op was, Nicole vertelde over de wens om te parachutespringen en ik bleek een moord gepleegd te hebben. Iets waardoor ik ook in de krant was gekomen, alleen jammer dat ze een zwart balkje voor mijn ogen hadden gedaan… En wat ook niet fijn is aan het plegen van een moord is dat je de bloedvlekken bijna niet uit de tapijt kunt krijgen. Daar waarschuwt niemand je voor. 
Ad speelde een ontmoeting met soapster Peter. En Nicole en Ad waren op een feestje en hadden de bus gemist. Een onhandige ontmoeting tussen twee verlegen mensen volgde. Maar was Nicole niet die vrouw die de vorige avond in een kippenpak had rondgelopen? En was Ad niet die man in dat Snoopy pak? Ja, ze hadden de vorige avond gezoend.
Ik en Peter mochten samen op date… maar wat hing er voor een vieze lucht om Peter heen. En toen Nicole haar rijbewijs op ging halen bij Folkert bleek ze op het feestje ook met hem gezoend te hebben. Maar waarom zoende ze vervolgens met die man in het Snoopy pak? Folkert had zelf ook nog even met die man gezoend om te kijken hoe het was, maar hij vond het flink tegenvallen.
Ik en Folkert zaten samen in een bootje in de Efteling. Maar wie was toch die Matthijs met wie ik op zakenreis ging? Het was een knappe, goedgeklede aantrekkelijke man, iets wat Folkert jaloers maakte. Tot hij er achter kwam dat Matthijs toch niet op vrouwen valt. En wat is het mooiste aan het huwelijk tussen Folkert en mij, dat is dat we samen zo mooi op de foto staan, dat is ook heel iets waard. Ad had als vader van de bruid een speech geïmproviseerd. Daaruit bleek dat de bruid haar moeder van een berg afgegooid had en dat de jaloerse ouders het lievelingsknuffeltje van de bruid in de open haard hadden gegooid. Dat de bruidegom niet op was komen dagen was nogal een schok voor de vader van de bruid, want werd het niet eens hoog tijd dat zij het huis uit ging? 
Later op de avond mocht ik mijn relatie beëindigen met Ad, mijn veel oudere man. Maar uiteindelijk bleek het een rollenspel te zijn. En toen we de rollen om draaiden had Ad mij flink te pakken door te doen alsof hij echt bij mij weg ging. Nicole, die Peter ten huwelijk had gevraagd op een overvol Hoog Catherijne, kreeg te horen dat hij niet met haar wilde trouwen. Pijnlijk. Maar hij wilde tocht niet trouwen met een paaldanseres. Peter en Folkert hadden op een koud terras een confrontatie, want wie was er schuldig aan het feit dat ze geen vrienden meer waren. Was dat Folkert die een relatie begonnen was met de vrouw van Peter? Of was dat Peter die niet kon waarderen dat Folkert de vriendschap miste en die Peter als getuigen wilde hebben bij zijn huwelijk? 
Als afsluiting hadden we een pop-up boekje van het feest, waarbij alle personages nog eens langs kwamen.
Het was een zeer geslaagde avond. We hebben lekker kunnen spelen en het publiek reageerde enthousiast. Ik kijk terug op een prachtige avond.

 

Groetjes Annemiek

Soms krijgen we opdrachten waarbij het een feestje is om er bij te mogen zijn, zo was het ook vanmiddag bij het 15-jarig jubileum van Weekendtref. Weekendtref is een ontmoetingsplek voor (ex)cliënten van de GGZ voor in het weekend. Vanmiddag was er een feestelijke middag. Hans, Nicole, Peter, Ad en ik hadden het geluk daar bij te kunnen zijn.

Na een lekker gebakje en een kopje koffie begonnen de optredens in de gymzaal die voor deze gelegenheid was omgebouwd tot heus theater. Voor de pauze waren het de bezoekers van weekendtref die de optredens verzorgden. Heel bijzonder. Zo waren er verschillende mensen die een gedicht voor droegen, één zelfs onder begeleiding van een zeer grappige doventolk. Of de gedichten nu zelf geschreven waren of niet, het waren erg mooie teksten. Zo ging er ook een gedicht over hoe mooi het zou zijn als je een zonnestraal kon kopen, dan kon je vele mensen uit hun depressie helpen, ik vond dat zo mooi gevonden. Er waren ook twee vrouwen die elk een lied gezongen hebben, zo mooi. En er was een man die verkleed als celine dion een lied van haar playbackte, vol overgave en passie. Er werd ons een nieuw lied geleerd en er was een erg grappige en slimme taal quiz.  Ria werd in het zonnetje gezet omdat zij voor alle bezoekers kaarten maakt als ze jarig zijn, dit keer kreeg ze zelf een mooie kaart. Net voor de pauze kwamen er een aantal koks op om pauze hapjes uit te delen.

Na de pauze mochten wij de planken op. Het was erg leuk om te doen, we kozen er voor om de wat snellere games te spelen. Zo deden we de spacejump, drie verhalen op een bankje, marktplaats, het huwlijksaanzoek en nog veel meer. We hebben ook een scene met de bus gedaan voor Wim, omdat hij altijd erg leuke uitjes organiseert voor de bezoekers van Weekendtref. Peter en Nicole heeft de contact advertentie gedaan en daarbij bleek Nicole een nogal rare tik te hebben, ze schudde steeds door elkaar. Wij zelf, maar ook het publiek lag dubbel van het lachen. We hebben de middag afgesloten met een sprookje in één minuut. We kregen roodkapje en speelden het sprookje steeds sneller, uiteindelijk zelfs is 15 seconden.

Het was een erg leuke middag en ik had het ook niet willen missen.Wat ik ook erg mooi vond om te horen was een uitspraak van een dame die de hele middag in het publiek had gezeten en die ik veel had zien lachen. "Het was zo leuk vanmiddag, ik kan er weer een hele tijd tegen aan." Dat zegt voor mij genoeg, daar doen we het met zijn allen voor. Toen we naar huis gingen kregen we ook allemaal een doosje met plantjes mee voor in de tuin, erg leuk.

 

Hier nog een gedicht wat vanmiddag voor is gelezen. Het is geschreven door de stadsdichter van Amersfoort, Nynke Geertsma, ter gelegenheid van 15 jaar weekendtref.

 

Als je het treft

Geluk, het zit in kleine dingen,

Zo is ons ooit eens geleerd.

En bovendien wordt vaak beweerd

Dat je ’t geluk zelf af kunt dwingen.

 

Als je een schaal hebt geboetseerd,

Als je een schoen past zonder wringen,

Als je een merel plots hoort zingen,

Als je een vriend  met een bezoek vereert.

 

Als je boter op een broodje smeert,

Als je over slootjes heen kunt springen,

Als je in je eentje staat te swingen,

Als je naar het goede doel gireert,

 

Dan voel je ’t geluk in kleine dingen,

Die groter worden elke keer.

En als je het treft, komt ’t steeds weer

En hoef je ’t nooit meer at te dwingen.

 

 

Lieve Groetjes Annemiek