2019; het nieuwe jaar is van start gegaan dus off we go!

 

We weten niet zeker òf het nog mag maar vanaf deze plek willen wij u naast een gelukkig jaar toch ook zeker een inspirerend jaar toewensen.

 

Het wordt voor ons allemaal hopelijk een jaar waarin we op gepaste momenten weer ‘de sleur van alledag’ los kunnen laten en waarin we de creativiteit alle ruimte kunnen geven die het nodig heeft om tot mooie scènes te komen. Dat moet ook wel want we zijn per slot van rekening een improvisatiegroep!

 

Een nieuw jaar en in ons geval ook een nieuwe repetitieruimte.

Na vele jaren repetitie-scènes gespeeld te hebben in Ervarea zijn we namelijk neergestreken in buurthuis De Witte Vlinder. Een locatie waarbij we letterlijk meer ruimte hebben voor het spelen van onze scènes.

 

De eerste officiële les in ons nieuwe thuishonk heeft inmiddels plaatsgevonden en het werd weer een avond die wij als spelers vooraf niet hadden kunnen bedenken!

 

Een speerpunt voor ons als spelers voor het komende jaar is o.a. spelverdieping.

Hoe zet je een rol zo waarachtig mogelijk neer?

Kan/mag/moet ‘dat wat er in je zit’ in je rol ook ‘naar buiten komen?’

Dat vraagt oefening(en) en daar hebben we gelukkig onze trainster Bartelijn voor!

 

Na de warming-up kregen we van Bartelijn de opdracht na te denken over de rol die je als individuele speler altijd wel goed ligt, die comfortabel is, die je ‘als die ene lekkerzittende jas voor het gemak net als gisteren toch weer van de kapstok grijpt’.

Zo comfortabel bleef het echter niet want ondanks dat het buiten guur en nat was; binnen moest ‘die comfortabele jas’ toch echt UIT!

De uitdaging is natuurlijk een karakter te spelen die verder van je afligt en zo geschiedde;

 

We zagen o.a. een overenthousiaste bossanova-dansende dansjuf, een wat stijve boekenwurm, een timide deelneemster aan een computercursus, een slechtgehumeurde wijkcentrumbeheerder en een wanhopig naar harmoniezoekende organisatrice van wijkinitiatieven en dat allemaal op zomaar een druilerige woensdagavond in januari.

 

UIT de comfortzone dit jaar en dat betekent voor ons de UITdaging aangaan!

 

Voorheen Met Matthijs gaat er voor... voor u, voor onszelf en met àlle plezier!

 

-Gerard-

 

28 september kwam de "De Vloer op" naar de Flint. 
Regie Peter De Baan, met Eva, Vincent, Fabian en Saskia als de improvisatie spelers.
In de theaterversie, ook geleid door De Baan, gaat de regisseur naast de gebruikelijke improvisatieopdrachten, ook in op het vak van de acteur. Hoe onthouden acteurs de lappen tekst bijvoorbeeld? In het theater is dus niet alleen kijken naar de boeiende, spontane creaties van een aantal topacteurs – bekend van film, tv en/of theater – maar ook een vermakelijk kijkje in de keuken.
Een leuke en leerzame avond, waarin wij als spelers die ook regelmatig "de vloer op" spelen zagen dat ook de profs soms haperen en zoeken naar de juiste vorm. Improviseren is als acrobatiek, maar dan zonder vangnet, aldus De Baan. En natuurlijk mochten wij even op de foto met de sterren.... 

 

 

 

 

De wake van Tante Johanna

Wij zelf, maar ook het publiek heeft enorm genoten van deze nieuwe lange vorm van Improtheater.

Bartelijn, onze docent, gaf van te voren de kledingcode en ter plekke kregen we onze rol,

met die rol moesten we een stuk neerzetten die 24 uur besloeg, 24 uur een familie spelen die bij elkaar zijn ivm de wake van Tante Johanna.

 

Voorstelling gemist afgelopen zaterdag?

Erg zonde, want hieronder lees je hoe het verder gaat door de ogen van Ananda (oftewel Annemiek)

 

 

 

Van: Ananda Matthijsens (This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.)
Verzonden: vrijdag 20 juli 2018 17.26
Aan: Huub Verhei (
This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.)
Onderwerp: Hoe is het met mijn neef?


Hé Huub.

Hoe is het daar neef van me? Via de app zei je dat je gaat samenwonen... wat goed... wat zou jij elke ochtend blij zijn al je je ogen open doet. Want mooi is ze zeker.

Bizar dat we elkaar zolang niet gezien hebben. De laatste keer moet de waken van tante Johanna geweest zijn. Zo wat een vreemd weekend was dat. Ik wist dat wij een vreemde familie hebben maar toen, dat sloeg echt alles.
Ik zie je trouwens nog steeds voor mij met je sloffen, haha.

Hoe gaat het nu met je ouders. Heeft je moeder haar nieuwe huis al helemaal ingericht. Stoer hoor hoe zij na het weekend helemaal haar eigen plan trok. Echt iets voor Jelka. En je vader..? Ik hoorde dat hij uiteindelijk toch niets met Nele begonnen is. Zoiets noem ik gewoon een midlifecrisis. Arme Nele, nu is ze weer alleen.
Ik krijg trouwens nog steeds berichten via facebook van Pieter-Jan. Die man is echt niet klein te krijgen hè. Pure optimist met zijn mening over onze fantastische familie.... zucht.

Weet jij hoe het met Seb en Mila gaat? Ik mail echt nooit met hen en mijn vader blijkbaar ook niet anders had ik alles over ze geweten. Zelf vind ik Seb een aantrekkelijke man met een stompzinnig karakter (tegen niemand zeggen hoor). Ik zou het wel snappen als Mila hem dumpt.

Met mijn ouders gaat het erg goed. Mijn vader is helemaal herboren. Lang leven de relatie therapie. Hij is nu bijna nog zweveriger dan mijn moeder. Zelfs mijn moeder fluit hem af en toe terug. Hoe ze er nu beide bij lopen,om mij kapot te schamen. Maar gelukkig zit ik ver weg.

Oja daarover gesproken. Het gaat echt lekker hier. Kaapstad is mooi. Robbeneiland is indrukwekkend maar nu ik er werk lijkt het steeds normaler te worden allemaal. Die tours geven bevalt mij echt prima. Misschien blijf ik nog wel wat langer. Heb ook iemand ontmoet ;-)

Dag dag en knuffels vanaf hier,

Ananda

P.s. werk jij nog steeds in die koffietent?

 

Vrijdag 3 november 2017, het begin van het tweede improvisatie weekend van Voorheen met Matthijs, het is een feit. We zitten in Borculo in een prachtige inspiratie boerderij. Een grote gezamenlijke leefruimte met open keuken, een hout kachel, slaapzalen met een plafond vol houten balken, een hond die af en toe gezellig binnen komt kijken en kippen die over het erf scharrelen. Op vrijdag avond spelen we een spel, zijn er goede gesprekken en de sfeer is gelijk al goed. Ook vieren we Olga haar verjaardag, ze krijgt sokken met op de zolen de volgende tekst “if you can read this bring me a glass of wine”. Ook hebben Hans en Mireille die naast de hele organisatie ook de catering op zich nemen voor iedereen een magneet van gekleurde hersenen. Het is zo’n gezellige avond dat ik pas op 03.00 uur mijn bedje opzoek.


De volgende ochtend staat er een ontbijt klaar met heerlijke broodjes en eieren met spek. Na het ontbijt komt het tekenpapier tevoorschijn en beginnen de eerste met het maken van kunst met houtskool en wasco, anderen gaan de omgeving verkennen en maken een wandeling. Om 13.00 uur komt onze eerste trainer Evianne en gaan we aan de slag. Hiervoor zijn we gekomen, we gaan improviseren! Vol enthousiasme spelen we. En werken aan fysiek spel waar we aanbod accepteren en er voor zorgen dat er maar twee dingen op het podium gebeuren waarbij ook status van belang is.  

Na een uitgebreide warming up gaan we bewegen. Eén speler begint te bewegen, anderen volgen en er komt een bijpassende beweging bij. Heerlijk om te doen en om te zien. Daarna gaan we scénes spelen vanuit een handeling. Twee spelers zetten de scéne op, gaan aardappels schillen, een auto poetsen, schuren, was vouwen, tekenen of verven en een derde speler komt er bij met een aanbod. Frank heeft een machine waarbij je met losse handen kan verven, Hans en Mireille schuren met  verpakkingen van chocolade en Ad filmt ongegeneerd de auto poetsers. En soms is het ook echt spannend, Simon en Folkert kregen ruzie waardoor Simon een aardappel in zijn oog kreeg. Daarna gingen we in groepjes uit elkaar om een scéne te maken met een vreemde twist er in. Zo stond een gezin in de keuken af te wassen en de drank voorraad in te ruimen en stonden ze tijdens de twist ineens hun spierballen te tonen. Heel erg grappig. Zelf zat ik in een bizarre familie waarbij vader er wel een heel raar naar bed breng ritueel op na hield. Kortom een geslaagde improvisatie middag.  


Die avond spelen we weerwolven, spannend al zijn de wolven niet gepakt. Ook maakten Simon, Hans en Berend-Jan muziek waarbij Olga, Ad en Joy zongen. Daarna nog een spel om vervolgens te doen waar we ook goed in zijn.. nou ja goed… we dansen!! We dansen tot diep in de nacht.


De volgende ochtend komt na een smakelijk ontbijt Martijn, onze tweede trainer binnen. We beginnen in twee rijen waar vanuit een speler met een beweging komt en een ander hem precies nadoet. Maar dat is nog niet zo eenvoudig als het klinkt. Als Martijn stop roept moet je van beweging veranderen en als er twee verschillende bewegingen zijn roept hij wissel met moet je ineens de beweging van de anderen doen. We moeten allemaal een grens over, maar als dat eenmaal lukt is dat ook super om te doen. Daarna mogen we met onze ogen dicht door de ruimte lopen en ons richten op onze andere zintuigen. Ook spelen we blinde schapen en een blinde wolf waarbij de wolf de schapen moest pakken. Als je gepakt werd riep je “dood” en deed je een monoloog. Soms wisselden de wolven ook. Zo stond ik een keer tegen Ad aan en werd ik daarna wolf, ik kan hem gelijk grijpen. Vervolgens speelden we een ziende bewoner in een  huis die blinde verhuizers over de vloer kreeg die zijn huis kwamen inrichten, hilarisch. Grappig hoe Frank de baby spullen maar niet in de baby kamer kon krijgen. Iets wat ook ingewikkeld was deden we daarna. Twee spelers vertelden  tegelijk een verhaal en als Martijn daarom vroeg moest je vertellen wat de ander daarnet verteld had. Echt heel lastig, als je het niet wist moest je overtuigend liegen. Als vervolg erop vertelden we in tweetallen enthousiast een verhaal. Schitterende verhalen. Martijn vertelde dat we daarna echt gingen improviseren, al kregen we geen kader, dat is wat we wel gewent zijn. Vijf spelers gingen naar de gang en kwamen één voor één op, dat was het. Er kwamen erg mooie scénes uit. Een gezin dat aan het opruimen was en daarbij een opa die voor het laatst mee was, een aantal spelers die in een yoga oord waren, een stel vreemde mensen die alsmaar vielen en Simon in de groep wilde hebben, een groepje spelers die bang was dat een box zou gaan ontploffen, als je Peter moest geloven kon dat elk moment gebeuren en een groep vrienden waarbij Ad moest uitleggen waarom hij met Nicole aan was gekomen, lekker ongemakkelijk. Het was wat bizar maar ook erg gaaf. Martijn leerde ons dat het vooral ging om wie en in de scéne zitten, om waar je bent en om wat de situatie is. Vooral het stellen van vragen stond centraal.


Helaas, ook deze middag liep af en daarmee ook het weekend. We moesten opruimen en inpakken. Daarna met zijn allen nog een drankje waarbij we allemaal onze tops benoemden. Dit keer kregen we een magneet van een hart omdat we tijdens het weekend allemaal ons hart hebben gegeven.


Ik vond het een heel fijn weekend en ben erg blij met onze groep. Wat een mooie mensen allemaal en wat fijn dat we samen deze fantastische hobby hebben.


Alles wat we hebben is nu, Leef!



Lieve groetjes Annemiek


 

 

  

 

 

 

 

           Leusden, 8 september 2018

 

 

In opdracht van Theater de Tuin te Leusden mochten wij mee helpen om het nieuwe theaterseizoen te openen.
En dat was een groot succes, voor het eerst straattheater maken, dat was voor ons allemaal nog wel erg spannend, want hoe maak je leuk straattheater? Vooral omdat we de laatste jaren eigenlijk alleen maar bezig zijn geweest met klein, serieus en lange vormen spelen.
Met maar twee lessen voorbereiding (het was immers vlak na de vakantie) kunnen we gelukkig alleen maar terugkijken op een groot succes. 
We hebben met zijn allen genoten van het buiten spelen, het was echt fantastisch! en ook onze opdrachtgever Theater de Tuin, in samenwerking met winkelcentrum de Hamershof, waren zeer tevreden. De voorstelling binnen trok ook veel publiek aan, hieronder een mail zoals ontvangen van Theater de Tuin....

 

 

Beste allemaal,

Even een kort verslagje van de ‘grand opening’ van het nieuwe theaterseizoen. We kunnen terugkijken op een heel geslaagde dag. Gelukkig werkten de weergoden mee en bleef het droog. Vanaf 09.00 tot 17.30 uur zijn we de hele dag heel druk in touw geweest. Ongelooflijk veel dank aan de vrijwilligers zich na onze oproep hadden aangemeld en uitgebreid hebben meegeholpen deze dag tot een succes te maken, evenals uiteraard de barmedewerkers, technici en loketbemanning. Op de dag van de opening zijn meteen maar liefst 70 kaarten verkocht aan de kassa!! We hebben er een prachtige dag van kunnen maken. 

De acteurs en actrices van de improvisatie theatergroep ‘Voorheen met Matthijs’ hebben zich fantastisch laten zien in het winkelcentrum. Ze verrasten, of liever gezegd overvielen het argeloze winkelende publiek met de meest onverwachte en hilarische acts. Chapeau!! Alle flyerende collega’s en de bemanning van de partytent die we in het midden van het winkelcentrum hadden opgebouwd als ‘TuinCentrum’ hebben uitstekende zaken gedaan. Heel veel flyers uitgedeeld, gesprekjes gevoerd en veel mensen naar De Tuin gestuurd. Om 15.45 heeft wethouder Erik van Beurden de officiële opening verricht, door 20 compleet verlepte plantjes langs onze rode loper met een grote groene gieter te bewateren, waarna op magische wijze prachtig bloeiende plantjes tevoorschijn kwamen! De Tuin bloeide letterlijk open. Veel mensen kwamen op de opening af, met als gevolg dat bij de hilarische voorstelling van ‘Voorheen met Matthijs’ direct na de opening de zaal vrijwel gevuld was. Een half uurtje heerlijk lachen! Er waren toch zeker een stuk of 70, 80 mensen op af gekomen. Kortom, het was een groot succes en Leusden is er op nadrukkelijke wijze van doordrongen dat De Tuin weer in business is.

Nogmaals, heel veel dank aan alle vrijwilligers die meegedaan hebben en ook aan de cast van ‘Voorheen met Matthijs’, die een prachtig aandeel in het succes hebben gehad. Bijgaand een kleine impressie van de dag.

Met hartelijke groet,

 

Yteke Köllner-Weerstra

PR & Communicatie

Theater De Tuin